رئیس صومعه در حال مرگ است و با نزدیک شدن به زمان انتخاب رئیس جدید، اعضا به دو گروه تقسیم می‌شوند. راهبه‌های جوان‌تر به رهبری ویرجینیا، خواهان تغییر جزم‌اندیشی‌های سخت‌گیرانه مذهبی هستند و خواستار تاسیس یک مدرسه مدرن با علوم واقعی، ساخت حمام و ایجاد فضایی آزادتر هستند. نامزد آن‌ها خواهر ماگدولنا است که در دانشگاه‌های غیرمذهبی نیز تحصیل کرده است. طلبه‌ها نیز به رهبری ارژی کیرالی، علیه انضباط سخت‌گیرانه راهبه‌های قدیمی‌تر و فضای افسرده این موسسه شورش می‌کنند. با این حال، ماگدولنا نمی‌خواهد در این مبارزه درگیر بماند، زیرا از کشش گناه‌آلود ویرجینیا نسبت به خود و ابزارهایی که ویرجینیا برای پیروزی به هر قیمتی استفاده می‌کند، بیزار و گریزان است.

سال ۱۹۱۸. فابیان بالینت مجبور می‌شود در جبهه ایتالیا انسان‌ها را بکشد. در خانه، پسرانش کشیش را که معشوقه مادرشان است، در رودخانه کراسنا غرق می‌کنند. همسر فابیان دیوانه می‌شود. بالینت پس از بازگشت به خانه، کالسکه ران شخصی بارون می‌شود.

خدمتکار جوانی به نام آنا کار خود را برای خانواده اشرافی ویزی آغاز می‌کند. خانم ویزی به این خدمتکار سخت‌کوش افتخار می‌کند اما رفتار خوبی با او ندارد. برادرزاده او با حرف‌های شیرین آنا را فریب می‌دهد، اما به محض اینکه آنا باردار می‌شود، او را رها می‌کند. تحقیرهای مداوم آنا سرانجام به پایانی تراژیک منجر می‌شود.

در سال ۱۹۴۸، زمانی که صنایع مجارستان روی تک‌تک لیترهای سوخت حساب باز کرده‌اند، تولید شرکت نفت آمریکایی ماکرت در مجارستان روز به روز در حال کاهش است. مالکان آمریکایی شرکت ادعا می‌کنند که میدان نفتی تخلیه شده است. با این حال، ناظر جدید دولتی، نرگس، کشف می‌کند که این یک خرابکاری پیچیده است که نمایندگان محافل صنعتی آمریکا از طریق آن می‌خواهند ساخت‌وساز سوسیالیستی را در کشور مختل کنند. نرگس با کمک ماموران امنیت ملی مجارستان، خرابکاران را در معدن شناسایی و خنثی می‌کند و تصمیم مردم مجارستان برای ملی کردن ماکرت را سرعت می‌بخشد.

در این کمدی درام غیرمعمول، کرکس تصور می‌کند که پلیس به دنبال اوست، در حالی که این فقط یک شوخی از طرف دوستانش است. او به زادگاهش بازمی‌گردد؛ جایی که در گذشته متهم شده بود یک داروساز یهودی و همسرش را به نازی‌ها تحویل داده است. کرکس در حالی که دوستانش او را تعقیب می‌کنند، تلاش می‌کند بفهمد چه بلایی سر آن زوج پس از تبعید آمد. پس از اینکه دوستانش او را در یک دادگاه ساختگی محاکمه و محکوم می‌کنند، کرکس ناامید شده و اقدام به خودکشی می‌کند. برای روایت این داستان که در دوران محاکمه آیشمن می‌گذرد، از فلاش‌بک و توهم استفاده شده است. این فیلم و آنتال پاگر، بازیگر آن، پس از انتشار مقاله‌ای در مجله ورایتی در ۲۳ آوریل ۱۹۶۷ که پاگر را به دلیل بازی در یک فیلم یهودستیزانه در طول جنگ جهانی دوم به همکاری با نازی‌ها متهم کرد، با جنجال‌های ناخواسته‌ای مواجه شدند.

این درام درباره یک مرد غیرمعمولی و بی‌نزاکت، در مجارستان پس از جنگ می‌گذرد و اگرچه به دلیل درون‌مایه‌های سیاسی کمی تضعیف شده، اما همچنان داستانی جذاب دارد. بستر داستان در حومه شهر است؛ جایی که یک کشاورز مستقل و زمین‌دار، اوقات فراغت خود را با فریب دادن زنان مزرعه‌اش و سپس رها کردن آن‌ها می‌گذراند. یکی از این دختران آسیب‌دیده در نهایت با مرد جوانی که مسئول یک مزرعه اشتراکی است ازدواج می‌کند؛ مزرعه‌ای که این «هیولای» زن‌باره بعداً مجبور به پیوستن به آن می‌شود. این کشاورز متکبر و مستقل سابق، رفتار خود را اصلاح نمی‌کند و به زودی به دنبال همسر مدیر جوان می‌افتد؛ همان زنی که چندی پیش او را رها کرده بود. این کار پیامدهای فاجعه‌باری به همراه دارد.